• Roxane Soudagar

Changemaking Collaborations: NewBees & Cordaan bouwen samen aan een inclusieve samenleving

Bijgewerkt: een dag geleden


Bij de receptie van De Die, een groot verzorgingstehuis in Amsterdam Noord, word ik verward aangekeken wanneer ik zeg dat ik een afspraak heb op de derde etage. Deze verdieping is afgesloten voor bezoekers en de Nederlandse naam van mijn contactpersoon klinkt niemand bekend in de oren. Wanneer ik vraag naar Uzma, de stagiaire, gaat er een belletje rinkelen. Letterlijk. Uzma belt mij om te zeggen dat ik de lift kan pakken en zij begeleidt me verder. Aarzelend laat de receptioniste mij de lift inlopen en boven aangekomen wacht Uzma mij op. Ze brengt me vol zelfvertrouwen naar de juiste ruimte, zegt vrolijk de bewoners gedag en begint te vertellen over de verschillen tussen de somatische afdeling en de dementie afdeling. Het is bijzonder om te bedenken dat Uzma nog geen jaar geleden bij NewBees aanklopte: ‘Ik wil in Nederland verpleegster worden, maar ik weet niet hoe het werkt, ik ken niemand en ik spreek de taal niet. Waar moet ik beginnen?’

Regelmatig lopen gemotiveerde en zorgzame nieuwkomers het kantoor van NewBees binnen met deze vraag. Op zo’n moment komt de missie van NewBees sterk naar voren: we matchen nieuwkomers naar traineeships en werk waarbij hun talent centraal staat en toegevoegde waarde heeft. Zoals wellicht bekend is, kampt de Nederlandse zorgsector met een groot personeelstekort. Minister Hugo de Jonge noemt het ‘een flinke opgave’ om dit tekort terug te dringen, en volgens de Vereniging voor Verpleegkundigen en Verzorgenden (V&VN) wordt 2019 ‘het jaar van de waarheid’. Daarom werkt NewBees actief samen met verschillende zorginstellingen om gemotiveerde en getalenteerde nieuwkomers te begeleiden naar een baan in de zorg. Zo ook met Cordaan, de grootste zorgorganisatie in Amsterdam en omstreken. Sinds de zomer van 2018 heeft NewBees al meer dan tien matches gemaakt met de zorg- en woonlocaties van Cordaan. Nou is NewBees niet de eerste organisatie die hier een mogelijkheid ziet: verschillende initiatieven in Nederland proberen nieuwkomers te begeleiden naar een carrière in de zorg, waaronder Cordaan zelf. Maar er is nog veel onbekend over de mogelijkheden om dit op grote schaal toe te passen. Misschien kunnen er lessen worden getrokken uit de ervaringen van NewBees.

"Door NewBees kon ik beginnen bij de Cordaan en als vrijwilliger kon ik de taal oefenen en meer leren over Nederland. Het is hier zó verschillend dan in mijn land – ik heb echt geleerd hoe om te gaan met Nederlandse mensen!"

Judith de Meijer, Coördinator Vrijwilligerswerk bij Cordaan, weet uit ervaring dat een eerste stap als vrijwilliger iemand kan klaarstomen voor meer. ‘Ondanks dat vrijwilligers geen verzorgende taken uitvoeren is het toch een goede voorbereiding op werk in de zorg. Je krijgt een goed beeld van wat er speelt, je maakt kennis met de doelgroep en kunt hierdoor een bewuste keuze maken voor een opleiding in de zorg.’ Uzma (34) is een voorbeeld van zo’n nieuwkomer die na de perfecte ‘match’ zelfstandig de volgende stap zette richting haar dromen. Ze was verpleegster geweest in Pakistan en vastberaden om haar droombaan terug te krijgen. ‘Toen ik naar NewBees kwam, voelde ik me echt nieuw. Ik wist niet hoe alles werkte. Door NewBees kon ik beginnen bij de Cordaan en als vrijwilliger kon ik de taal oefenen en meer leren over Nederland. Het is hier zó verschillend dan in mijn land – ik heb echt geleerd hoe om te gaan met Nederlandse mensen!’ Na drie maanden als vrijwilliger hoorde zij over het traject dat Cordaan aan nieuwkomers biedt en ze was meteen verkocht. Zij zit momenteel vier maanden in het ‘voortraject’, waarbij zij met een praktijkstage, reguliere taallessen en een vaktaal les wordt klaargestoomd voor een opleiding in de zorg.

De jonge Zebib (19) uit Eritrea is ook van plan om een zorgopleiding te doen. ‘Ik wil voor ouderen zorgen’, was het eerste wat zij tegen haar NewBees begeleider zei, terwijl ze nog niet zo goed Nederlands sprak. Momenteel volgt zij nog reguliere taallessen, maar volgens Chantal de Jonge, Participatiecoach Dagbesteding bij Cordaan Berkenstede, heeft Zebib een mooie toekomst voor zich. Zij kent Zebib namelijk als een betrokken en enthousiaste vrijwilliger. Elke dinsdagochtend staat zij klaar om de oudere bewoners hun koffie en maaltijd te serveren en te assisteren bij de activiteiten. ‘Ik telde bijvoorbeeld de punten bij dat spelletje…dat met de tafel en het schieten. Hoe heet het nou? Sjoelen!’

"Zebib komt altijd vrolijk binnen, schudt iedereen één voor één een hand en stelt zich vriendelijk voor. Ze legt dus meteen persoonlijk contact, al is het non-verbaal, wat ontzettend belangrijk is voor de ouderen."

Zowel Uzma als Zebib laten zien dat vrijwilligerswerk een eerste stap kan zijn richting een carrière in de zorg. Maar vrijwilligers leveren ook op de korte termijn een bijdrage die het Nederlandse zorgsysteem weerbaarder maakt. Zoals Chantal zegt: ‘Omdat mensen steeds meer zorg nodig moeten hebben voordat zij in een verzorgingstehuis gaan wonen, hebben ook de deelnemers op een dagbesteding steeds meer zorg en aandacht nodig. Vrijwilligers geven de werknemers hierbij de onontbeerlijke ondersteuning die nodig is om tegemoet te komen aan de vraag naar persoonlijke aandacht. Want daar draait het om bij dagbesteding: gezelligheid en onderdeel uitmaken van de maatschappij. Werknemer, vrijwilliger en deelnemer hebben elkaar nodig om in te zien hoe waardevol je als mens bent.’ Daarbij twijfelt Judith geen moment over de vraag wat de impact van nieuwkomers is: ‘het is levendiger. Veel nieuwkomers hebben andere gewoontes en ideeën, en dat zorgt voor sfeer. Zo wordt er bijvoorbeeld vaak speciaal gekookt door vrijwilligers van niet-Nederlandse afkomst, gewoon omdat de bewoners nieuwsgierig zijn. Het verrijkt ons, zeker als we er zelf voor open staan.’

Uzmaa en haar studiegenoten tijdens de ‘vaktaal’ les in De Die verzorgingstehuis.

Dat betekent niet dat er geen verschillen zijn om te overbruggen. Zo ervaart Uzma bijvoorbeeld minder hiërarchie dan ze uit Pakistan gewend is. ‘Ik was het gewend dat mensen die boven jou staan je alleen vertellen wat je moet doen. Maar hier gaat het meer om samenwerken.’ Hetzelfde geldt voor de omgang met de ouderen, merkt Judith. ‘Het grootste verschil is dat veel nieuwkomers vinden dat Nederlanders erg joviaal omgaan met ouderen; in andere culturen gaat het vaak meer om respect. In Nederland hebben we natuurlijk ook respect voor ouderen, maar op een andere manier. Bij Cordaan zetten we ouderen niet op een voetstuk, we gaan met ze in gesprek.’ Juist door deze cultuurverschillen zelf te ervaren, leren nieuwkomers ermee om te gaan. ‘Niet door het volledig over te nemen,’ zegt Judith, ‘maar ze krijgen er wel begrip voor.’

"Ik begrijp niet alles, maar het gaat steeds beter. Ik probeer gewoon veel te praten, bijvoorbeeld over het weer, om te oefenen."

Daarbij blijft de taal natuurlijk een grote uitdaging. ‘Ik begrijp niet alles,’ vertelt Zebib, ‘maar het gaat steeds beter. Ik probeer gewoon veel te praten, bijvoorbeeld over het weer, om te oefenen.’ En zo’n kleine stap maakt een groot verschil: na drie maanden als vrijwilliger merkt Zebib al vooruitgang in haar woordenschat én zelfverzekerdheid om Nederlands te spreken. Maar, stelt Judith, één ding moeten we onthouden: het is natuurlijk per persoon verschillend. ‘Is iemand nieuwsgierig, vraagt iemand veel, dan gaat het snel. Daarin is iedereen anders. Maar dat is natuurlijk niet specifiek voor nieuwkomers, dat geldt voor alle vrijwilligers!’

En dat is nou net de missie van NewBees: om nieuwkomers een kans te geven om zichzelf te laten zien en bewijzen, niet als ‘nieuwkomer’ maar als individu met talenten. Dan blijkt soms ook dat taal helemaal geen barrière hoeft te zijn. Zo is Chantal verreweg het meest enthousiast over Zebib’s manier van binnenkomen. ‘Ze komt altijd vrolijk binnen, schudt iedereen één voor één een hand en stelt zich vriendelijk voor. Ze legt dus meteen persoonlijk contact, al is het non-verbaal, wat ontzettend belangrijk is voor de ouderen. Veel vrijwilligers roepen gedag en lopen verder naar de keuken, maar zij niet.’

"Wij hebben dat tekort, maar je moet mensen ook tegemoet komen. Héél goed luisteren en de tijd nemen, dat is belangrijk."

Zou dit dan zomaar op een grotere schaal kunnen worden toegepast, het begeleiden van nieuwkomers naar de zorgsector? Judith is ervan overtuigd. En het is mooi dat er dan lessen kunnen worden getrokken uit de ervaringen die er al zijn. Haar grootste advies is dat nieuwkomers met een interesse in de zorg niet over één kam worden geschoren en dat maatwerk essentieel is. ‘Wij hebben dat tekort, maar je moet mensen ook tegemoet komen. Héél goed luisteren en de tijd nemen, dat is belangrijk.’

Ondertussen gaan Zebib en Uzma wekelijks met plezier naar Cordaan toe. Elk op hun eigen manier, elk op hun eigen tempo. Zij helpen de werkdruk van de werknemers van Cordaan iets te verlichten. Binnenkort is de zorgsector twee onmisbare werknemers rijker. En de oudere bewoners hebben er direct een vriendelijke lach, een extra hand aan het bed en een sjoelpartner bij. Met persoonlijke aandacht van twee kanten is een inclusieve samenleving binnen handbereik: daar zetten NewBees en Cordaan zich samen voor in.

Op mijn weg terug naar de lift komt een klasgenoot van Uzma’s vaktaal les de gang door rennen: ‘Sorry, sorry,’ roept hij, ‘ik ben niet zo erg te laat, toch?’ Het doet mij ergens denken aan de vele keren dat wij een groep nieuwkomers vragen naar het grootste cultuurverschil dat zij ervaren: ‘op tijd komen,’ zeggen zij dan meestal in koor. Ook doet het mij denken aan de talloze keren dat ik zelf om 9:05 het NewBees kantoor kwam binnen rennen. Uiteindelijk zijn we niet zo verschillend: verre van perfect, maar vastberaden om ons talent in te zetten voor onze gedeelde samenleving.


_____


Changemaking Collaborations: NewBees & Cordaan building on a inclusive society together


At the reception of De Die, a large nursing home in Amsterdam North, people look confused when I say that I have an appointment on the third floor. This floor is closed to visitors and the Dutch name of my contact person does not sound familiar to anyone. When I ask about Uzma, the intern, a bell rings. Literally. Uzma calls me to say I can take the elevator and she guides me further. Hesitantly, the receptionist lets me walk into the elevator and Uzma waits for me at the top. She confidently brings me to the right room, happily says goodbye to the residents and starts to tell about the differences between the somatic department and the dementia department. It is special to remember that Uzma came to NewBees less than a year ago: "I want to become a nurse in the Netherlands, but I don't know how it works, I don't know anyone and I don't speak the language. Where do I begin?'


Motivated and caring newcomers regularly come NewBees office with this question. This is when the NewBees' mission becomes prominent: we match newcomers to traineeships and work where their talent is central and has added value. As you may know, the Dutch healthcare sector is struggling with a large staff shortage. Minister Hugo de Jonge calls it ‘a big task’ to reduce this shortage, and according to the Association for Nurses and Carers (V&VN), 2019 will be the year of truth’. That is why NewBees actively cooperates with various healthcare institutions to guide motivated and talented newcomers to a job in healthcare. This is also the case with Cordaan, the largest healthcare organization in and around Amsterdam. Since the summer of 2018, NewBees has already made more than ten matches with the care and residential locations of Cordaan. NewBees is not the first organization to see an opportunity here: various initiatives in the Netherlands are trying to guide newcomers towards a career in healthcare, including Cordaan themselves. But much is still unknown about the possibilities of applying this on a large scale. Perhaps lessons can be learned from NewBees' experiences.

‘NewBees enabled me to start at de Cordaan. As a volunteer I could practice the language and learn more about the Netherlands. It is so different here than in my country - I really learned how to deal with Dutch people!’

Judith de Meijer, Coordinator Volunteering at Cordaan, knows from experience that a first step as a volunteer can prepare someone for more. "Despite the fact that volunteers do not perform caring tasks, it is still good preparation for work in the care sector. You get a good idea of ​​what is going on, you get to know the target group and you can therefore make a conscious choice for training in healthcare. ”Uzma (34) is an example of such a newcomer who, after the perfect 'match' independently took the next step towards her dreams. She had been a nurse in Pakistan and determined to get her dream job back. "When I came to NewBees, I really felt new. I didn't know how everything worked. NewBees allowed me to start at the Cordaan and as a volunteer I was able to practice the language and learn more about the Netherlands. It is so different here than in my country - I really learned how to deal with Dutch people! "After three months as a volunteer, she heard about the path Cordaan offers to newcomers and she was immediately sold. She is currently in the "preliminary phase" for four months, where she is being prepared for a training in healthcare with a practical internship, regular language lessons and a specialist language course.


The young Zebib (19) from Eritrea also plans to do a care course. "I want to take care of the elderly," was the first thing she said to her NewBees supervisor, even though she didn't speak Dutch very well. She is currently still taking regular language lessons, but according to Chantal de Jonge, Participation Coach Day Activities at Cordaan Berkenstede, Zebib has a bright future ahead of her. She knows Zebib as a committed and enthusiastic volunteer. Every Tuesday morning she is ready to serve the elderly residents their coffee and meal and to assist with the activities. "For example, I counted the points in that game ... the one with the table and the shooting. What's it called now? Sjoelen!"

"Zebib always comes in cheerfully, shakes hands one by one and introduces himself in a friendly manner. So she immediately makes personal contact, even if it is non-verbal, which is extremely important for the elderly."

Both Uzma and Zebib show that volunteering can be a first step towards a career in healthcare. But volunteers also make a contribution in the short term that makes the Dutch healthcare system more resilient. As Chantal says: "Because people need more and more care before they start living in a nursing home, the participants on a daytime activity also need more and more care and attention. Volunteers provide the employees with the indispensable support they need to meet the demand for personal attention. Because that is what daytime activities is all about: socializing and being part of society. Employee, volunteer and participant need each other to understand how valuable you are as a person." Judith has no doubts about the impact of newcomers: "It is more lively. Many newcomers have different habits and ideas, which creates atmosphere. For example, there is often special cooking by volunteers of non-Dutch origin, simply because the residents are curious. It enriches us, especially if we are open to it ourselves."


That does not mean that there are no differences to overcome. For example, Uzma experiences less hierarchy than she is used to from Pakistan. "I was used to people above you telling you what to do. But this is more about collaboration. "The same goes for dealing with the elderly, Judith notes. "The biggest difference is that many newcomers think that the Dutch are very jovial with the elderly; in other cultures it is often more about respect. In the Netherlands we naturally also respect the elderly, but in a different way. At Cordaan we do not put the elderly on a pedestal, we enter into dialogue with them." It is precisely by experiencing these cultural differences for themselves that newcomers learn to deal with them. "Not by taking over completely," says Judith, "but they do understand."

"I don't understand everything, but it is getting better. I just try to talk a lot, for example about the weather, just to practice."

Of course, the language remains a major challenge. "I don't understand everything," says Zebib, "but things are getting better. I just try to talk a lot, for example about the weather, just to practice." And such a small step makes a big difference: after three months as a volunteer, Zebib has already noticed progress in her vocabulary and self-confidence in speaking Dutch. But, says Judith, one thing we must remember: of course it differs per person. "If someone is curious, someone asks a lot, it goes quickly. Everyone is different in that. But that is of course not specific to newcomers, that applies to all volunteers!"


And that is precisely the mission of NewBees: to give newcomers a chance to show and prove themselves, not as a "newcomer" but as an individual with talents. Sometimes it turns out that language does not have to be a barrier at all. For example, Chantal is by far the most enthusiastic about Zebib's way of entering. "She always comes in cheerfully, shakes everyone's hand one by one and introduces herself kindly. So she immediately makes personal contact, even if it is non-verbal, which is extremely important for the elderly. Many volunteers shout goodbye and continue to the kitchen, but they don't."

"We have a labor shortage, but you also have to meet people in the middle. It is important to listen very carefully and to take your time."

Could this then simply be applied on a larger scale, guiding newcomers to the healthcare sector? Judith is convinced it can. And it is great that lessons can then be learned from the experiences that already exist. Her biggest advice is that newcomers with an interest in healthcare should not be treated as one and that customization is essential. "We have that labor shortage, but you also have to meet people. It is important to listen very carefully and to take your time."


Meanwhile, Zebib and Uzma enjoy going to Cordaan every week. Each in their own way, each at their own pace. They help to relieve the workload of Cordaan employees. The healthcare sector will soon have two more indispensable employees. And the older residents immediately have a friendly smile, an extra hand on the bed and a 'sjoel' partner. An inclusive society is within reach with personal attention from both sides: NewBees and Cordaan are both committed in making this happen.


On my way back to the elevator, a classmate from Uzma's professional class comes running down the hall: "Sorry, sorry," he yells, "I'm not too late, right?" It reminds me of the many times we ask a group of newcomers about the biggest cultural difference they experience: 'arrive on time,' they usually say in unison. It also reminds me of the countless times when I came running into the NewBees office at 9:05 am. In the end, we are not so different: far from perfect, but determined to use our talent for our shared society.


NEWBEES_LOGO-WIT-RGB-4x.png
  • LinkedIn
  • Facebook
ANBI_zk_diap.png

Stichting NewBees

Amsterdam

KvK 65443101

RSIN 856114467

NL37 ABNA 0486 8452 22

inburgering

info@new-bees.org  

Privacy Policy

.

CORVID-19