• NewBees

NewBees Perspectives: "Een NewBees team daar in de haven: dat is mijn droom"

Bijgewerkt: aug 10


Verhaal door: Dorien Marres, Operations Manager

Wat zouden de beroepen zijn die ze hebben uitgeoefend voor ze hier kwamen? En wat zouden ze voor dromen hebben? En bij welke eerste stap daarheen zouden we kunnen bemiddelen?

Bij NewBees vragen we aan nieuwkomers: wat is je droom, en wat is de eerste stap om daar te komen?

Begin april reisde ik voor NewBees naar Griekenland. We zijn gevraagd om mee te denken en te adviseren over hoe vluchtelingen aan het werk te helpen. Over het algemeen draagt het hebben van werk bij aan het geluk van mensen. Daar denken we dus graag over mee, ook buiten Nederland. Werkervaring op blijven doen, een (online) CV dat groeit, met je meereist door het leven, soms van land tot land geeft mensen veerkracht en perspectief.

Op weg naar een paar collega organisaties uit Italië en Griekenland wandelde ik langs een Griekse haven. Op de bankjes, onder zo’n afdakje waar je als toerist in de zomer uit de zon kan wachten op je boot naar een fijn zonnig Grieks vakantie-eiland, leefden tientallen mensen. Hun hele huisraad opgestapeld in roestige winkelwagentjes. Een verwarrend en treurig beeld. Het leven van vluchtelingen buiten de kampen, waar we minder over horen, rondzwervend zonder papieren, zonder asielprocedure, zonder middelen om verder te gaan of zelfs terug te gaan, als er al iets zou zijn om naar terug te gaan. Door heel Europa zijn er honderdduizenden van deze mensen. Nergens op de wereld welkom of veilig. Kinderen worden geboren maar kunnen nergens worden geregistreerd. Als ze ooit overlijden is er geen geboorte akte, en geen overlijdens akte. Alsof ze er nooit zijn geweest. Maar dat is niet zo. Al deze mensen bestaan echt, hebben een verhaal, geliefden, dromen.

Laat in de avond, na alle meetings met fijne, jonge, hardwerkende, mediterrane, idealistische mensen, wandelde ik weer terug. Na een praatje met de mensen in het spontaan ontstane kleine dorp van dakloze vluchtelingen te hebben gemaakt vroeg ik me af hoe de verschillende kamers waar ze geboren zijn eruit zagen, waar hun ouders nu zijn. En waar deze mensen over tien jaar zouden leven. Niet meer hier, hoop ik.

Het hebben van zinvol werk draagt meestal bij tot geluk, dat geldt ook voor deze mensen. Wat zouden de beroepen zijn die ze hebben uitgeoefend voor ze hier kwamen? En wat zouden ze voor dromen hebben? En bij welke eerste stap daarheen zouden we kunnen bemiddelen?


Helaas is het nu niet mogelijk, maar wat zou ik graag een van de geweldige NewBees teams hebben laten overkomen om in die kleine nederzetting van dakloze vluchtelingen in de haven aan de slag te gaan. Samen met Shatha, Sheelan, Osama, Aida, Gert, Linda etc. zou de energie misschien omslaan, er weer wat hoop zijn, wat toekomstperspectief.

Bij NewBees vragen we: Wat is je droom, en wat is de eerste stap om daar te komen? Een NewBees team daar in de haven. Dat was toen ik daar liep mijn droom. De eerste stap heb ik inmiddels gezet.

_____


NewBees Perspectives: "A NewBees team in the harbour: that is my dream"


"What would the professions be that they practiced before they came here? And what dreams would they have? And which first step can we help them take?"

At NewBees we ask newcomers: what is your dream, and what is the first step to get there? In early April I traveled to Greece for NewBees. We have been asked to think along and advise on how to help refugees get to work. In general, having a job contributes to people's happiness. So we like to think along about that, also outside the Netherlands. Continuing to gain work experience, an (online) CV that grows, travels with you through life, sometimes from country to country gives people resilience and perspective.


On the way to a few colleague organizations from Italy and Greece, I walked along a Greek port. Dozens of people lived on the benches, under such a shelter where, as a tourist, you can wait out of the sun in the summer for your boat to a nice sunny Greek holiday island. Their entire household goods piled up in rusty shopping carts. A confusing and sad picture. The life of refugees outside the camps, which we hear less about, wandering around without papers, without asylum, with no means to go on or even go back, if there were anything to go back to. There are hundreds of thousands of these people across Europe. Not welcome or safe anywhere in the world. Children are born but cannot be registered anywhere. If they ever die, there is no birth certificate, and no death certificate. As if they have never been there. But that's not true. All these people really exist, have a story, loved ones, dreams.


Late in the evening, after all the meetings with fine, young, hard-working, Mediterranean, idealistic people, I walked back. After talking to the people in the spontaneously created small village of homeless refugees, I wondered what the different rooms where they were born looked like where their parents are now. And where these people would live in ten years. Not here anymore, I hope.

Having meaningful work usually contributes to happiness, and so for these people. What would be the professions they practiced before they came here? And what dreams would they have? And with which first step could we help them?


Unfortunately it is not possible now, but I would love to have one of the great NewBees teams come over to work in that small settlement of homeless refugees in the harbour. Together with Shatha, Sheelan, Osama, Aida, Gert, Linda etc. maybe the energy would change, there would be some hope again, some future perspective.

At NewBees we ask: What is your dream, and what is the first step to get there? A NewBees team there in the harbour. That was when I walked there my dream. I have now taken the first step.

NEWBEES_LOGO-WIT-RGB-4x.png
  • LinkedIn
  • Facebook
ANBI_zk_diap.png

Stichting NewBees

Amsterdam

KvK 65443101

RSIN 856114467

NL37 ABNA 0486 8452 22

inburgering

info@new-bees.org  

Privacy Policy

Klachtenreglement

.

COVID-19