• NewBees

NewBees Perspectives: "Hoe de reis naar Lesbos de start van NewBees heeft geïnspireerd"

Bijgewerkt: 2 dagen geleden


Boven: het eerste NewBees-team dat werkt aan plannen voor de organisatie

Verhaal door: Annemiek Dresen, NewBees Founder & Director

'Ik vond een doel in het pleiten voor participatie tijdens het proces van asiel aanvragen."

Elke week deelt een van onze medewerkers een eigen blog. Deze week is het mijn beurt en ik voel behoorlijk wat druk omdat er al zoveel leuke en interessante blogs zijn geschreven. Dus besloot ik mijn NewBees-blogcarrière vanaf het begin te beginnen met een persoonlijk verhaal.


Gaan, zien en leren

Ik kwam in december 2015 aan op een strand in Lesbos omdat ik het juiste wilde doen. Net als veel mensen op datzelfde strand had ik die zomer het nieuws gezien over grote aantallen vluchtelingen die het smalle stuk Middellandse Zee tussen Turkije en Griekenland overstaken. Ik had het gevoel dat het mijn plicht was om mee te helpen, dus reisde ik naar Griekenland om te helpen op de stranden van Lesbos, waar elke ochtend kleine dinghies vol met mensen aankwamen.


Op het strand ontmoette zoveel interessante en getalenteerde mensen die net de zee waren overgestoken. De diversiteit aan talent en de sterke wil om iets uit het leven te halen was verrassend en zelfs opbeurend, ondanks de harde realiteit van de situatie. Mensen waren enthousiast om naar het noorden af te reizen en hun nieuwe leven te beginnen. Hun reis zou echter nog lang duren, gevuld met bureaucratische hindernissen.


De af te leggen weg voor deze nieuwkomers om een ​​nieuw huis, een nieuwe start en een veilige haven te vinden, betekende dat ze ver moesten reizen. Maar het bereiken van Noord-Europa zou niet het einde van hun reis zijn. In Nederland stapelden mensen zich op in vluchtelingenkampen, wachtend op een lange asielprocedure - waarin werken, studeren en zelfs vrijwilligerswerk niet was toegestaan.

Boven: het eerste NewBees-team dat werkt aan plannen voor de organisatie


Een pleidooi voor participatie

Wachten, niets kunnen doen en niet bijdragen aan de wereld om je heen is een van mijn ergste nachtmerries. Ik geniet van het doen, werk en mezelf nuttig maken voor de wereld: ik heb zingeving nodig. De gedachte dat ik zonder iets te mogen doen in een vluchtelingenkamp moest zitten, maakte me een beetje bang. Dus na mijn terugkeer van de stranden van Lesbos vond ik een doel in het pleiten voor participatie tijdens het proces van asiel aanvragen. Ik liep een vluchtelingenkamp in Zaandam binnen en begon mensen te vragen naar hun achtergrond. De reacties waren interessant en leuk: we praatten over ervaringen uit het verleden en dromen voor de toekomst. Dus besloot ik op zoek te gaan naar bedrijven en organisaties in de buurt die van die ervaringen gebruik konden maken. Daaruit is een organisatie geboren: NewBees.


Toen en nu

Nu, bijna drie jaar later, wonen de meeste nieuwkomers niet meer in vluchtelingenkampen. Ze bouwen hun leven op in een van de drie Nederlandse gemeenten waar NewBees in werkt. Ze willen graag Nederlands leren en een netwerk opbouwen. NewBees zoekt naar manieren om de arbeidsmarkt open te stellen voor hun talenten en deze te matchen met stages bij Nederlandse bedrijven en organisaties. Het is hoe we werken aan een meer inclusieve samenleving waar iedereen thuishoort, en het maakt me super trots om te zien wat we allemaal hebben bereikt. Ik wil ook praten over alle dromen en plannen die we als organisatie hebben (er zijn er veel!), maar laten we dat bewaren voor een andere blog.


_____


NewBees Perspectives: "How a Trip to Lesbos Inspired the Formation of NewBees"


“I found purpose in making a case for participation during the asylum application process."

Each week, one of our staff members publishes a blog. This week it’s my turn, and I feel quite some pressure because so many fun and interesting blogs have already been published. So, I decided to start my NewBees blogging career with a personal story from the start.

Going, seeing and learning

I ended up on a beach in Lesbos in December 2015 because I wanted to do the right thing. Just like many people on that same beach, I had seen the news about large numbers of refugees crossing the narrow stretch of Mediterranean Sea between Turkey and Greece that previous summer. I felt like it was my duty to engage, so I traveled to Greece to lend my support on the beaches of Lesbos where small dinghies packed with people arrived every morning.

On the beach, I met so many interesting and talented people among those who had just crossed the sea. The diversity in talent and strong will to make something out of life was surprising and even uplifting, despite the harsh reality of the situation. People were excited to start moving north and begin their new lives. Their journey would still be a long one, however, filled with bureaucratic hurdles.

The road ahead of these newcomers to find a new home, a new start and a safe haven meant they had to travel far and long. But reaching Northern Europe would not be the end of their journey. In the Netherlands, people piled up in refugee camps, waiting for a long asylum procedure — during which work, study and even volunteer work were not allowed.

Making a case for participation

Having to wait, unable to do anything, and being kept from contributing to the world around you is one of my worst nightmares. I enjoy action, work and making myself useful to the world: I need a sense of purpose. The thought of having to sit in a refugee camp without anything to do scared me a little. So after my return from the beaches of Lesbos, I found purpose in making a case for participation during the asylum application process.

I walked in to a refugee camp in Zaandam and started asking people about their backgrounds. Responses were interesting and fun: we chatted about past experiences and dreams for the future. So, I decided to start looking for companies and organizations in the neighborhood who could make use of those experiences. From that, an organization was born: NewBees.

Then and today

Now, nearly three years later, most newcomers no longer live in refugee camps. They are building their lives in one of the three Dutch municipalities NewBees works in. They’re eager to learn Dutch and build a network.

NewBees looks for ways to open up the labor market to their talents and match them to our Traineeships at Dutch companies and organizations. It’s how we work towards a more inclusive society where everybody belongs, and it makes me super proud to see all that we’ve accomplished. It also makes me want to talk about all the dreams and plans we have as an organization (there are a lot!), but let’s save that for another blog.

NEWBEES_LOGO-WIT-RGB-4x.png
  • LinkedIn
  • Facebook
ANBI_zk_diap.png

Stichting NewBees

Amsterdam

KvK 65443101

RSIN 856114467

NL37 ABNA 0486 8452 22

inburgering

info@new-bees.org  

Privacy Policy

.

CORVID-19